Ağlama Güzelim

Güzel günler, şimdiden başlar...

Ağlama Güzelim

 

OrJİNAL

Ah edip ağlama zülfü siyahım
Nolur gözyaşını sil de gidelim
Gönül vurgunuyum yaram çok derin
Nolur gözyaşını sil de gidelim

Ağlama cananım Ağlama maralım
Ağlama karalım Ağlama yaralım

Ağlamak yakışmaz o gül yüzüne
Yalandır inanma elin sözüne
Dünyada başkası yoktur gözümde
Nolur gözyaşını sil de gidelim

Ağlama cananım Ağlama maralım
Ağlama karalım Ağlama yaralım

Akarsu’yum yar ağlarken gülemem
Yollar uzak bu sene de gelemem
Anladım ki bu ellerde duramam
Nolur gözyaşını sil de gidelim

Ağlama cananım Ağlama maralım
Ağlama karalım Ağlama yaralım

Muhlis AKARSU (Söz-Müzik-Solist: https://www.youtube.com/watch?v=dSvBKRZHqVY )

 

Başka Bir İnternet Yorumu 🙂
( Bir yorun da şimdi benden:
Bu güzel Aşk türküsünü
Nasılda bir Vazgeçişe çevirmiş,
neler yaşamış kim bilir…

“ayrılık da sevdadandır bilelim…”)

Ah edip ağlama zülfü siyahım
Nolur gözyaşını sil de diyelim
Gönül vurgunuyum yaram çok derin
Nolur gözyaşını sil de bilelim

Ağlama cananım Ağlama maralım
Ağlama karalım Ağlama yaralım

Ağlamak yakışmaz o gül yüzüne
Yalandır inanma elin sözüne
Dünyada başkası oldun artık gözümde
Nolur gözyaşını sil de gülelim

Ağlama cananım Ağlama maralım
Ağlama karalım Ağlama yaralım

Akarsu’yum yar ağlarken gülemem
Yollar uzak bu sene de gelemem
Kalbimdeki sana, seni değişmem
Anladım ki bu ellerde duramam
Nolur gözyaşını sil de git eline

Ağlama cananım Ağlama maralım
Ağlama karalım Ağlama yaralım

 

 

 

 

*zülfü: (farsça) Yüzün iki yanından sarkan saç lülesi.
*nolur: ne olur?
*cananım: (farsça) Sevgili, güzel, sahibi cemal Canlar, ruhlar Aydın yöresinde Sardunya çiçeğine verilen ad Sevgili Tanrı Gönülden sevilen, gönül verilmiş olan kadın, sevgili Gönülden sevilen, gönül verilmiş olan kadın, sevgili.
*maralım: Dişi geyik, meral.
*elin sözüne: Başkasının sözü.
*bu ellerde: Başkalarının yurdu.
*git eline: Bir kızın gelin olarak gittiği ev. – aile dışından biri, yakınlar dışında kalan kimse, yabancı, il, ülke, yurt, oba, aşiret, ahali, halk, geçim sağlamak için çalışılan yer, genellikle başkalarının evi, yurdu, yabancı ülke.

Kutsal EVCİMEN‘in yorumuyla…

Hasan ÇOBAN‘ın yorumuyla…

Şirin ÜSTÜN‘ün yorumuyla…

Muhlis AKARSU‘yun OrJİNAL yorumuyla…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.